دردهای منقطع قلب زن ..

 این زندگی  هر روزه ی پر از حرف

این بغض فروخورده ی نصفه ی لعنتیه تلخ ..

و خود زن

که ..

تکرار می کند ..

که ..

تکرار می شود ..

می شود .. می شود .. می شود .. هم نه ؟؟

شک نکن !

یک بغل خاطره ی تازه را تازه هم تازه ی تازه بغل می کند و لالا لالا .. // لالایی کن ٬ لالایی کن ٬ لالایی //

بخواب ای کودک من گریه بسه !!

راست می گفت فروغ :

همیشه خواب ها از ارتفاع ساده لوحی خود پرت می شوند و می میرند ..

..

ای فتنه بکُش یا بنوازم ................. // دلکش //

..

..

..

دیوانگی که هست .. می لرزم و خا ک بر سرم می کشم .. همیشه یکی بود ٬ یکی نبود .. گنبد کبود٬ زیرش کجاست ؟؟ یه حرف عجیب بزن .. 

..

..

هیچ وقت٬هیچ٬هیچ نخواهد شد .

چه کسی با من فریاد می زند ؟؟

از این فکر باید نباید نجاتم بده ..

رفتم به سوی تقدیر هر چه باداباد ..

اینها همش از اون حرفهاست .. از اون کارها .. از همون ها که می گفت .. از همونها که می خواست و نمی خواست .. ! از اون حرفها که باید زد .. از همون حرفها که نباید زد .. از اون روزها که باید بود .. باید نبود .... باید شنید .. نباید شنید .. نباید شنید .. نباید شنید .. باید دید .. از همونهاست که باید مرد .. باید مرد ..  این از همونهاست ..از همونها .. از همون خوبهاش ..از اونا .. از اون خوابها.. از اینجا .. از اونجا .. از هر جا ..  بیدارش نکنند !!

..

 ته مونده :

!! .. آئینه شکسته .. !!