آره با توام .. با خود خودت .. اینجا .. من .. شما و همه ی خاطره هام .. من از تو .. از خود خودش .. اینجا .. من .. شما و همه ی خاطره هاش کلافه ست .. من از اول هم باید نمی بود .. از اول هم باید گول حرفهای مسخره ی دلش و نمی خورد .. آدمها همیشه اشتباه میشن .. خب من هم غلط شدم .. غلط کردم .. غلط کردم .. غلط خوندی .. غلط دیدی .. غلط دادم .. غلط بردی .. دارم مثل یه توپ دارم قلقلیه قل می خورم .. نزده زمین هوا میرم .. نمیدونم تا کجا میرم .. پس کجاست اون دختر بچه ی ساده و شیطون  روزای کودکی .. من امروز دارم با همه ی وجودم از همه ی وجودم ٬ همه ی نفرت و از من  میشورم .. هی دارم میسابم .. میسابم .. میسابم ..  من امروز دل پاک تر از همیشه هی آب می ریزم به سر و روی خودم  و هی به روی خودم هیچی نمیارم که مبادا به روم بیاری و رو مون بیفته به روی هم  که اون روی سگت بیاد بالا  و من هم بدجوری از سگ می ترسم .. دست خودم که نیست .. خب این ترس ریشه در کودکی من داره .. هنوز هم با من هست ..   من همین الآن.. همینجا .. نشستم این گوشه ی خلوت و دستامو گرفتم به صورتم تا روی من و کسی نبینه  که شرمنده ی روی پر روتو برم من دختر  .. ببین من یه خواب بد دیدم .. کاش نمی خوابیدم و به هوس بازی با عروسکهام می رفتم پی بچه بازیهام .. چقدر می گفت : نخواب .. بیدار شو .. بیا بریم با هم .. اما من می گفتم بخوابم و خواب که باشی لولو می آد .. میبره .. می خوره .. و من چقدرحالا  می ترسم .. من چقدر می لرزم .. اینجا .. تو دل لولو .. دیوه بی آزاره ؟؟ روزا که خوابه آره .. اما .. شبا که بیداره ..

.. مثل  زنبور هی دور سرم می چرخی و هی داری  توی سرم  وز وز می کنی و هی .. احمقانه ست .. احمقانه ست .. احمقانه .. تو هیچ وقت نفهمیدی که بدترین جای دنیا سر منه که داری سر به سرش میزاری در حالی که از شدت نفرت دلت میخواد سر به تنم نباشه حتی !!  من هیچ وقت ندونستم که ساعتها میشه دیوانه ببینم .. دیوانه باشم و دیوانه تر بخندم .. دیوانه !!

..

من الآن حسم مثل حس همه ی گنجشکهای تازه به دنیا آمده ی دل گرسنه ایی هست که مدام با صدای خراشیده و نخراشیده نوکشان را برای بلعیدن سهمیه ی غذاشان باز و بسته می کنند .. عاشق این سکوتم .. این و این با این  .. آرام ..آرام ..

حالا چه فرقی میکنه که من اینجا دارم چه طوری و از کدوم سوراخ دماغم نفس می کشم .. حالا چه فرقی می کنه که من اینجا دارم نفس نفس .. دَم به دَم .. دُم به تله ی این شب و روزهای الکی میدم ..من این روزها خیلی فرق کردم ..  حالا چه فرقی می کنه  که چه فرقی ؟؟ چه فرقی می کنه که چشماتو ببندی یا نبندی .. چه فرقی میکنه که نیت کنی یا نکنی .. که چی باشه .. چه فرقی میکنه که هنورم دلت بخواد که یه روزی تو حافظیه فال بگیری .. ببینم ؟؟ تو هنوزم میترسی از فالی که نمیدونی جوابش چیه ؟؟.. تو هنوزم می ترسی از اینکه چشماتو آروم ببندی و انگشتاتو آروم تر بکشی لابلای صفحات دیوان اشعار حافظ ؟؟ .. از اینکه دلت .. دلت .. دلت بگه همین جاس س و نباشه همونی که باید ببینی .. همونی که باید بشنوی  .. آره ؟؟ نترس .. دیوونه ..  ببین .. من اینجا نشستم و دارم ذره ذره آب جمع می کنم برای گلدونای قشنگ جلوی خونه مون که از بهار میخوام بخرمشون .. من اینجا یواش یواش دارم می رقصم و تمرین میکنم از حالا برای عروسی شاپرکها ..این چیزی که الآن دارم می خورم داره به من میگه // HAVE IT YOUR WAY // ببین .. توئی که نمیدونی معنی بودن چیه ؟؟ توئی که نمیدونی راه مستراح کجاست ؟؟ آروم باش .. آروم باش .. آروم .. گوش کن : زندگی یعنی همین .. یعنی کوکو سبزی  کاملا پخته و آماده شده ی حدیثه که با خیار شور و گوجه فرنگی و هویج و زیتون تزئینش کرده و با نون تازه و یه لیوان دوغ ٬خودش و بچه هاش و آقای خونه نوش جان می کنن .. غیر اینه ؟؟ // دل به کینه نمی سپارم  // .. !!

.. یواشکی که زندگی کنی یعنی یا دارن می دزدنت ٬ یا دزدیده شدی هزار بار ٬ یا میخوای بدزدی .. به این فکر می کنم که چقدر آدمهای یواشکی توی این دنیای یواشکی ٬ یواشکی دارن همین یواشکی ها رو هم یواشی از بین می برن .. سر صبح که از خواب بیدار میشه .. با یه شور و حال یواشکی شماره ی خونه ی پدری رو می گیره .. مادری که دلش غمگین باشه .. همه ی اون انرژی خواسته شده ٬ خسته میشه و  خیلی آروم و یواشکی از گوشه ی چشم راستش  ول میشه پائین .. میدونی چیه ؟؟ من .. تو .. اون .. ما .. هممون با هم .. دلمون زندگی می خواد .. زندگی هم دلش مَرد میخواد ..  مَرد هم دلش شعور میخواد .. وقتی شعور دلش زندگی نداشته باشه مَرد یعنی مُرد !! به سختی  مَردونگی !! قسم می خورم !!

..

.. می خواد بگه  : با اون سیب .. با اون نرگسها .. با اون خورشید خانوم .. اون گوشه .. اون بالا .. که زل زده تو صورت من .. تو صورت تو .. همین حالا .. همین حالا .. نمیشه .. نمیشه .. نمیشه فراموش کرد همه ی اون چیزایی رو که از دلت داری میاری بالا ..

.. مثل کبک سرمون و می کنیم توی برف ..نمی بینیم  .. نمی شنویم که خروس داره میخونه .. ؟؟ خیلی مسخره ست این روزها .. اینجا .. همه چیز .. همه کس .. همه ی این آدمهایی که با دست چپشون ٬ سیب رو به صورت راست حواها میگیرند .. فکرشم کردنی نیست حتی .. چه برسه به باور !! راست یا چپ .. درست یا عوضی ..دیشب خواب دیدم که دارم یک عالمه بادکنک باد میکنم .. هی من نفس میدادم به جون این بادکنکها .. هی اونها هم فرتی فوت میکردند توی دلم .. نفس .. نفس .. از خواب که بیدار شدم دل درد عجیبی داشتم .. !! عجیب نیست حتی  اگه همه ی این روزها به هر طریقی دلبری می کند .. دلبر می شود  .. خب من هم دل دارد دیگر .. سر دلم را  میگذارم رو ی شانه هایت .. بهترین جای دنیاست .. امروز خیال می کنم .. خیال میشوم .. دمبم گردو شکن می رود .. دلم آسمان میخواهد ..  با همه ی ابرهای  کبود توی دلش .. درست همین امروز .. درست همین حالا که می خواهم  ابر شوم .. باران می بارم  .. به گواه همه ی بالون هایی که دیشب تو ی خواب باد شدند .. چتر شو ..

گاهی وقتها نمیشه انگار .. نمیشه که نمیشه .. هفته ی عجیبی داشتم .. جابجایی از اون خونه و اومدن تو خونه ی جدید .. مریضی این چند روزم که هنوز سرگیجه هام باهامه  .. همش خوابیدم .. بین اینهمه کارتن .. راحت .. هنوز هم خیلی هاش پخشه وسط هر جای خونه .. کارتن خوابی هم عالمی داره .. میگن کارتن سوسک می آره .. خب منم سوسکش .. یه عالمه کار دارم که باید انجامشون بدم .. یه عالمه حرف دارم که باید بزنم .. یه عالمه دلتنگی دارم که باید بریزم دور .. یه عالمه گشنگی دارم که باید سیرشون کنم .. بالاخره با همه ی بدقلقی های لپ تاپم .. با اینکه من زیاد با لپ تاپ راحت  نیستم  .. از همه ی عکسهاش .. از همه ی آهنگهاش .. از همه ی کوچیکی هاش .. با همه ی اینها از همه ی اینها  دل کندم و دلمو دادم به دسکتاپ .. فقط عکس روز برفی و از هر جا به هر جای دیگه  یدک می کشم .. نمیدونم اون به من دل بسته .. یا من به اون .. اون به من آویزوونه .. یا من به اون .. گفتم گشنگی دارم .. نمیدونم با امروز چند روزه که جز آب و یه چند تا لقمه ی الکی از سر نمردن چیز دیگه ای نخوردم .. فکر کنم ۵- ۶ روز .. اما این ۳ روز آخر هیچی نخوردم .. نه که هیچی .. البته اگه بشه آب و موز و نوشابه و چیپس و بعنوان غذا حساباً مالوند به معده .. البته از همینها هم فقط یه ذره .. دلم هیچی نمیخواد ..  از اون خونه اومدن به این جا برام سخت بود .. خیلی سخت .. اما چاره ای نداشتیم .. باید می اومدیم اینجا .. اینجا رو فعلا دوست ندارم .. اما قراره بهش عادت کنم  .. احساس غریبی می کنم .. اینجا تو خونه ی خودم .. خب اینم یه جورشه .. عادت می کنم .. یعنی مجبورم .. امروز بعد مدتها نشستم و-بلا-گ خونی کردم .. یه عالمه از این و-بلا-گهایی که اتفاقهای روزانه رو توشون مینویسن خوندم ..  و-بلا-گهای  یه عالمه مامان که از نی نی هاشون می نویسن .. یه عالمه عکس نی نی دیدم .. یه عالمه شادی .. یه عالمه درد .. یه عالمه روزمره گی .. یه عالمه روز مرگی ( با حرف "ر" ساکن ) .. یه عالمه زندگی رو خوندم .. تقریبا همشون شبیه هم بودن .. اما متفاوت .. من چقدر حرف می زنم .. من چقدر بهانه دارم .. دلم چقدر کوچولو شده ..  MAN  چقدر حوصله ی من و داره .. چقدر با من راه می آد این روزها .. چقدر بهم کمک میده این روزها .. چقدر مهربون تراز همیشه ست .. چقدر تحمل من سخت تر شده .. ممنونم MAN .. ممنونم که سکوت می کنی .. ممنونم که داری  اینهمه من و تحمل می کنی .. من میبینم .. من میفهمم .. چیزی ندارم بگم.. جز اینکه : ممنونم .. ممنون ..

.. چقدر هوای دلم این روزها یخ کرده .. انگار یک جورائی از دیوانه هم دیوانه ترم .. همه جا تاریک و  تاریک هست و من هم تاریک تر  ..تاریک و سرد تر .. میدانی کوچولو .. این همه ی نیازهای تر و تمایلات قشنگ تر ما هستند که اگر در زمانی که ما به آنها نیاز داریم اجابت شوند برای ما ارزش دارند اما بعد ها ارزشی نخواهند داشت و یا حتی اگر داشته  باشند  خیلی لوس و بی مزه می شوند .. مثل همین تپش های قلب  من .. مثل همین باورهای کو دکانه ی من .. مثل همین لجبازیهای ساده ی خیال من برای حفظ همه ی ارزشهای برفی من .. امشب از همون شبهاست .. از همونها که من می خواهم دل و جونم و یک جا توی آیینه بزارم .. از همونها که باید توی آیینه رو نگاه کنی .. از همونها که باید روی طاقچه رو ببینی .. در و وا کن .. امشب از همون شبهاست که باید زیر پادری رو دید .. همین امشب فقط .. همین ..

..

.. مغز که مغز نیست .. کندوی زنبوره .. از بس سوراخ داره .. از بس وز وز داره .. از بس کش داره.. بدم می آد خب .... مغز که مغز نیست .. عروسی ننه ی حاجی عباسه انگار .. از بس دمبل و دیمبل داره .. از بس سوت می کشه .. از بس رنگ نیناش ناش داره .. بدم می آد خب .... مغز که مغز نیست .. در حد آفتابه ست .. از اون قرمزای دو آتیشی که هی میزنن به همه جاش و میگن : قرمز خون منه ٬ پ-ر-س-پ-و-ل-ی-س جون منه .. بدم می آد خب .. از خونه امون بدم می آد .. من از من بدم می آد .. از چیزی که خوشم می آد بدم می آد خب  .. بدم می آد خب .. بدم بیاد خب .. بدت بیاد خب .. بدش بیاد خب .. بیاد .. خب .. خب ؟؟ خب !! مغز که مغز نیست .. عین بشکه ی نفت گوشه ی حیاط خونه امونه.. یادش بخیر .. اون قدیما .. اه .. چقدر هم بو می داد .. اه .. بدم می آد خب .. ولش کن خب .. اه .. اه .. اه ..

o o

.. و باز هم این روزها من دلم شانه شانه ٬ شانه می خواهد تا سرم را روی هر شانه به یک نشانه .. به یک نوازش .. به یک دل خوش ٬ خوش کنم  .. احساس می کنم خیلی باز ٬ جدا از هم دارم می لولم . میدانی ؟؟ دارم از عرض زندگی می کنم این روزها .. مثل اینست که شاید نبودنت را فراموش کنم .. یعنی خواستن .. خواستن تو ..

چقدر خوابم می آد و هی می خوام بخوابم  و هی نمی خوام بیدار بمونم .. همه ی جمعه و شنبه و یک شنبه و دو شنبه و حتی همه ی امروز رو هم که سه شنبه ست با خود امروز فقط و فقط و فقط و فقط و فقط ( شد ۵ بار ؟؟ به اندازه ی ۵ روز ؟؟ ) من بودم و من بودم و من بودم و من بودم و من بودم و زیبا شیرازی .. زیبا شیرازی .. زیبا شیرازی .. زیبا شیرازی .. زیبا شیرازی ..!! باید از هر روزش ۵ بار و از هر بارش ۵ صفحه مشق کنم .. مشق  کنم .. مشق کنم ..مشق کنم .. مشق کنم ..!! باز !! باز !! باز !! باز !! باز !!